Relaties en werk, daar gebeurd het

Erik Schutten (40), getrouwd, vader van 2 zoons en 1 dochter, heeft goede redenen om zijn bureau ‘Bureau de Poort’ te noemen. Niet alleen maak je symbolisch gebruik van een poort als je het vertrouwde pad verlaat en aan iets nieuws begint, zoals Erik zelf ook heeft gekozen, maar ook is de ingang van het bureau een poort.

Erik Schutten begon in het onderwijs, waar hij op allerlei scholen les gaf in levensbeschouwing, maatschappijleer en geschiedenis. Daarna werkte hij zeven jaar bij Arbeidsvoorziening in Overijssel, waar hij projecten opzette en leidde voor hoger opgeleiden en voor het onderwijs. Na een aantal ingrijpende gebeurtenissen in zijn persoonlijk leven en werk, kreeg hij heel sterk het besef dat het leven uit meer bestond dan carrière maken en geld verdienen en dat hij iets anders wilde gaan doen. Na een zoektocht werd hij gevraagd door een gerenommeerd outplacementbureau, waar hij 5 jaar werkte. De laatste 3 jaren werkte hij daar als vestigingsdirecteur.

Daar ontwikkelde hij steeds meer zijn eigen visie en aanpak. Ook leerde hij hier veel over wat hem het meest interesseerde: wat drijft mensen in hun leven en werk.
‘Als iemand vastloopt in zijn werk, worden er patronen zichtbaar die in de meeste gevallen ook in iemands privé-leven spelen (en andersom). Dat zie je bijvoorbeeld bij mensen, die geen nee kunnen zeggen, bij mensen die overal controle over willen houden, of bij mensen die zich uitsloven om aardig gevonden te worden. Door inzicht in dit soort patronen, kom je ook al snel terecht op het gebied van zingeving en bezieling. Je kunt natuurlijk wel kiezen voor een zakelijke, planmatige probleemoplossing maar dan ontbreekt er een essentiële schakel, namelijk die van je eigen wensen en verlangens. Bijvoorbeeld, iemand heeft een probleem. Er dreigt ontslag. Maar wat wil hij/zij nou eigenlijk, wat is zijn/haar wens, wat is zinvol voor de persoon zelf en voor de omgeving? Sommige mensen willen iets heel anders dan het werk dat ze altijd hebben gedaan. En dan kom je tot heel andere uitgangspunten’. Zo kristalliseerde zich steeds meer een eigen werkstijl en visie uit en kwam Erik tot de conclusie, dat hij voor zichzelf wilde beginnen.

Wat doet hij nu bijvoorbeeld?
‘Als er dingen fout gaan, help ik om het weer te laten ‘stromen’. Zo heb ik bijgedragen aan de oplossing van een conflict binnen een organisatie voor gezondheidszorg. Het betrof het begeleiden naar een adequate communicatie in de onderlinge samenwerking. Ik coach mensen persoonlijk op het gebied van leven en werk. Onderwerpen zijn onder andere ‘plezier in het leven’, ‘weer nieuwe energie krijgen’ en ‘vrij kunnen omgaan met eigen behoeften en weerstanden’. Ook help ik mensen om inzicht te krijgen in hun kracht en kwaliteiten en hoe ze deze kunnen inzetten in hun bestaan.

Relaties en werk, daar gebeurt het, dat is een heel boeiend terrein. Leven en werk zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Daarover gaan de vragen, waarmee mensen bij mij komen. Ik geef geen therapie, al heb ik wel een psychologische achtergrond ( Erik studeerde integrale psychologie bij het ITIP). Ik ben wel in staat om vertrouwen te wekken en ik ben geïnteresseerd in het levensverhaal van mensen.

Bij loopbaanbegeleiding is voor mij als eerste stap de reflectie belangrijk, ik noem dat het persoonlijk fundament. Ik houd mensen een spiegel voor: wat zijn je sterke en je zwakke punten, wat geeft je leven zin, wat zijn je drijfveren, wat is de rode draad in je leven, etc? Daaruit komt een beeld van jezelf naar voren. Dan volgt een ‘marktonderzoek’: waar op de (arbeids)markt kan ik datgene bereiken wat ik wil? Je kunt dan een keuze maken en gaan werken aan wat je graag wilt gaan doen. Dit geheel is een soort trechter, die zich steeds verder concentreert op het hier en nu.

Coaching noem ik het spiegeltraject: ik ben een klankbord en ben er op gericht om ‘dat wat niet stroomt, weer stromend te maken’. Om een voorbeeld te geven: iemand die helemaal volgens regeltjes leeft, kan weer spontaan en speels worden of een cynisch iemand kan ook met plezier zeggen wat hij wil. Je kunt leren om anders met dingen om te gaan. Belangrijk daarbij is: wat wil je nou het liefst, Waar verlang je naar? Veel mensen richten zich alleen maar op problemen en een zo snel mogelijke oplossing hiervan. Vaak blijven ze aan het analyseren van deze problemen. Maar als je ‘de weg van het verlangen’ kiest, volg je een andere route. Hoewel ik veel van methodes weet, heb ik heb geen uitgesproken voorkeur voor het een of het ander, maar werk vooral intuïtief en sluit aan bij de persoon tegenover me.’

juni 2003

Klik hier voor het ontvangen van onze nieuwbrief